MUZIKAAL LEVEN TE GELUWE

 

Ruim 170 jaar geleden - en dit om precies te zijn op 13 november 1836 - wordt er te Geluwe een 'Philharmonische Maatschappij' opgericht.

Het woord 'opgericht' is hier misschien niet zo best gekozen. Wij kunnen beter spreken van 'her-opgericht', want op blz. 92 van 'De geschiedenis van Geluwe' van Emiel Huys lezen we: 'Reeds ten jare 1806 bestond er te Geluwe, onder het bestuur van Mijnheer Vuylsteke een muziekgenootschap dat verviel ten gevolge van Napoleons aanhoudende lichtingen van soldaten'.

Verdere opzoekingen in het gemeentelijk archief hebben ons tot nu toe niet veel wijzer gemaakt, zodat we ons (voorlopig althans) zullen houden bij de hierboven vermelde datum.

 

 

Bij de stichting in 1836 telt de maatschappij 33 spelende leden. Naar de naam van die nieuwe vereniging moet niet lang gezocht worden. 'Sint-Cecilia' is namelijk de patrones van de muzikanten.

De stichter van de harmonie is Johannes Franciscus Soete. Van hem weten we dat hij dokter in de geneeskunde was en dat hij als muzikant de 'Ophicleide bas' bespeelde. Het moet ongetwijfeld een kunstminnend man geweest zijn want in 1838 schreef hij het 'Cecilialied'. Het werd het lijflied van onze harmonie. Enkele jaren terug werd het van onder een dikke stoflaag gehaald en af en toe - maar dan enkel bij speciale gelegenheden - wordt het nog wel eens gezongen.

De toenmalige burgemeester, Jan Baptist Vuylsteke, wordt de eerste voorzitter. De dirigent uit die beginperiode is Adolphe Mayeur, die tevens dirigent is van 'De Grote Harmonie' uit Wervik. Later wordt hij opgevolgd door Jean Balmaekers.

 

'Sint- Cecilia' is er ondermeer reeds bij in 1860 te Ieper, waar de koning op bezoek komt. Op 14 juni 1885 krijgt de harmonie een koninklijke medaille naar aanleiding van het 'Festival de Gheluwe'. De oudste foto in ons bezit dateert van 1891.

 

 

Jozef Maertens richt op het einde van vorige eeuw een orkestje op, waarvan hij ook de leiding op zich neemt. Dit orkest is samengesteld uit muzikanten van de harmonie. Hij komt op het originele idee, in het kader van de jaarlijkse Cecilia-viering, met zijn orkest een nachtelijke rondgang te maken, waarbij halt wordt gehouden aan de woningen van de voorzitter en de bestuursleden. Die nachtelijke uitstap wordt algauw een traditie. Tijdens de 1e Wereldoorlog komt daar natuurlijk niet veel meer van in huis, maar na die wereldbrand wordt de draad weer opgenomen. In de jaren dertig groeit het aantal nachtridders zo sterk aan, dat er twee groepen gevormd worden. De ene staat onder de leiding van Isidoor Nolf en de andere nog steeds van Jozef Maertens. Hij trekt er onder meer op uit met zijn vier zonen.

 

Na enkele jaren slinkt het aantal deelnemers evenwel en stappen de nachtelijke muzikanten opnieuw gezamenlijk op. Nu nog altijd wordt die mooie traditie in ere gehouden.

 

 

Rond de eeuwwisseling start Remi Ghesquière met een muziekschool. De meisjes kunnen er zangles volgen op maandag- woensdag en vrijdagmiddag van 12u.45 tot 13u.15. Op de andere dagen is er notenleer voor de jongens. Het is dirigent Jérome Vervaque uit Wervik die dat op zich neemt. Enkele jaren later wordt hij opgevolgd door meester Van Iseghem.

 

In het begin van de eeuw kent de harmonie wel enkele hoogtepunten.

 

Er is de stoet ter gelegenheid van de inhuldiging van pastoor Roels in 1903, het feest rond het 75-jarig bestaan van België in 1905, de vernieuwing van de kerk in 1912 en zo verder...

 

 

 

Tijdens de eerste Wereldoorlog ligt alle muzikale bedrijvigheid stil. Antoon Vanryckeghem vertelt dat hij zijn 'piston' in de cichorei-ast verstopte, waar het na de oorlog zo goed als nieuw wordt opgedolven.

 

 

 

Na de oorlog komt het dorpsleven maar moeilijk terug op gang. Ook de harmonie ontsnapt daar niet aan. Rond de jaren twintig ontstaat er - vooral onder impuls van Jeroom en Jozef Poot - een groepje muzikanten dat dicht aanleunt bij de toenmalige toneelmaatschappij 'Nieuw Leven'. Ze spelen voor en na een toneelopvoering. Ook tijdens de pauze proberen ze de toeschouwers wat verstrooiing te brengen. Het duurt echter niet lang voor er weer sprake is van 'Sint-Cecilia'.

 

In het begin van de jaren dertig ontstaat er binnen de gemeentelijke St.-Ceciliaharmonie een scheuring. Op plechtigheden moet soms en de Brabançonne en de Vlaamse Leeuw gespeeld worden. Een deel van de muzikanten wil niet meespelen als de Vlaamse Leeuw op het programma staat, het andere deel (de flaminganten) laten de instrumenten rusten tijdens de Brabançonne. Ui dit conflict groeien twee rivaliserende muziekkorpsen: het aloude 'St-Cecilia' en het 'Vlaams Muziekgild Nieuw Leven'.

 

Gelukkig is dat allemaal van korte duur, zodat er na enkele jaren toch weer sprake is van 'harmonie'. De dirigent in die woelige periode is August Waignein, die dan midden de jaren dertig opgevolgd wordt door Nestor Ghesquière uit Menen.

 

In 1939 starten de provinciale muziektornooien in West-Vlaanderen. De muziekkorpsen zullen onderverdeeld worden in drie reeksen: eerste, tweede en derde afdeling. Op 19 februari van datzelfde jaar is de jury aanwezig op het plaatselijk concert om het korps te beoordelen. 'Sint-Cecilia' komt in tweede afdeling terecht met het stuk 'Calliope', ouverture Symphonique de Concours van Alb. L. Doyen.

 

Na de 2e Wereldoorlog kennen we uiteindelijk de definitieve doorbraak. De harmonie staat weer onder de leiding van August Waignein. Dokter Leon Morlion wordt de nieuwe voorzitter in vervanging van Jules Vanraes, die op eigen verzoek ontslag neemt, en dit na 25 jaar voorzitterschap.

 

In 1951 organiseert de harmonie een fancy-fair, en met de opbrengst schaft men het eerste uniform aan. De dirigent uit die periode is Stefaan Dombrecht, die tevens organist is te Geluwe. Hij is de vader van Piet en Paul die zich in de muziekwereld hebben weten waar te maken...

 

 

 

 

In 1956 wordt hij opgevolgd door Emiel Onraet. Hij is de directeur van de muziekschool te Halluin en tevens dirigent van 'De Grote Harmonie' uit Wervik en 'De Gilde' uit Menen.

Het gebeurt meer dan eens dat de drie harmonieën tesamen optreden. Eén van die hoogtepunten vindt plaats op 20 mei 1958, waar de 'Grote Leieharmonie' een optreden verzorgt te Ninove, ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de plaatselijke muziekvereniging. 210 Muzikanten zorgen voor een feestelijk gebeuren.

 

 

Ook 1964 wordt een belangrijk jaar voor de harmonie. Nadat Kamiel Hampe - de lokaalhouder - het café 'Jeruzalem' verlaten heeft, wordt het gebouw omgetoverd in een winkelruimte (nu Voeding Isabel). Het muziek dat nu geen lokaal meer bezit, gaat zienderogend achteruit. Gelukkig daagt dan de reddende engel op in de persoon van Damien Feys. Die belooft al het mogelijke te doen om achter het café ' t Zwijntje' - eigendom van de familie- een zaal te bouwen. Ongelukkig genoeg verliest hij het leven bij een auto-ongeval. Door zijn tante, juffrouw Cairette Vuylsteke, die de wens van haar overleden neef wil vervullen, komt de muziekzaal er toch. Op zondag 5 december 1964 wordt het lokaal plechtig ingewijd door de proost van de harmonie: E.H. Lambrecht. Het gebeurt ter gelegenheid van het Ceciliafeest.

 

Midden de jaren zestig brandt het 'Cecilia-vuur' op een laag pitje. Het aantal muzikanten is flink gedaald... Enkele wakkere geesten besluiten er iets aan te doen en in 1965 wordt er gestart met een jeugdharmonie. De grote bezielers ervan zijn Antoon Goemaere, Remi Driessens en Hendrik Masschelein. Het gemeentebestuur, die het belang van de harmonie in de gemeente duidelijk inziet, doet ook haar duit in het zakje en bekostigt de aankoop van 23 nieuwe instrumenten (trommels en klaroenen).

 

 

De jeugdharmonie die ondertussen reeds een goeie 40 jaar bestaat floreert nog altijd goed. Ze staat momenteel onder de leiding van Pieter Delaere uit Waregem.

Wat betreft het aantal spelende leden wordt 1966 het absolute topjaar. Bij de inhuldiging van de Rozenlaan stappen 106 muzikanten op. Op een bepaald moment probeert de dirigent, Emiel Onraet, de harmonie het zwijgen op te leggen, maar de achterste rijen hebben zijn fluitsignaal niet gehoord en blazen er verder lustig op los.

 

 

 

Op 25 augustus 1968 neemt dokter Morlion afscheid van de harmonie en Ferdinand Maertens wordt de nieuwe voorzitter. Op die dag wordt de nieuwe vlag voorgesteld aan het publiek. 's Avonds grijpt er dan een groots muziekconcert plaats in het gemeentepark. De 'Grote Harmonie' uit Wervik, de harmonie van Wervicq-Sud en 'St.-Cecilia' treden gezamenlijk op o.l.v. Emiel Onraet.

 

 

 

197O ! De muzikanten hebben dringend een nieuw uniform nodig. Er wordt een grote tent opgezet op de parking nabij de kerk en de 'Eerste Nacht van Geluwe' is geboren.

 

 

 

 

Enkele jaren later maken we in 'ons muziek' een uniek feit mee. René Debevere en Jozef Clinckemaille worden gehuldigd voor 70 jaar muzikant. Het wordt een feest van jewelste, dat uitloopt tot in de vroege uurtjes.

 

 

 

In 1976 wordt Emiel Onraet als dirigent opgevolgd door Werner Vandamme. Het is ook in dat jaar dat onze harmonie 'koninklijk' wordt. Een jaartje later neemt Ferdinand Maertens ontslag als voorzitter en wordt hij opgevolgd door Hugo Dejonghe. In 1981 neemt de harmonie deel aan het provinciaal tornooi te Poperinge. 'St.-Cecilia' promoveert samen met 'Onder Ons' uit Wervik naar Ere-afdeling. Het is ook in dat jaar dat de harmonie eigenaar wordt van de grond waarop de muziekzaal gebouwd werd. Nu mogen we werkelijk spreken van 'ons lokaal'.

 

 

 

In de annalen van de Geluwse muziekvereniging wordt 1986 een belangrijk jaar. 'St.-Cecilia' neemt deel aan het provinciaal tornooi te Aalbeke en behoudt haar plaats in Ere-afdeling.

 

Het is ook het jaar van ons 150-jarig bestaan. Een gebeurtenis die, terecht menen we, niet onopgemerkt mag voorbij gaan. Op 7 september grijpt er een muziekfestival plaats. Als slot van dit jubileumjaar wordt er tijdens het weekend van 25 en 26 oktober een tentoonstelling georganiseerd. Het kijk- en leesboek 'Geluwe en zijn 150-jarige Harmonie' wordt er voorgesteld. Een muzikale quiz en een concert door de jubilerende harmonie ronden het muzikaal werkjaar af.

 

 

 

Een moeilijk jaar kondigt zich aan. Een nieuwe voorzitter Pol Van Iseghem en een nieuwe ondervoorzitter, Jaak Lecluyse slagen er echter in, samen met het bestuur, de harmonie over de periode na het topjaar heen te halen. Ze willen echter niet zorgen voor spectaculaire veranderingen, want dit hoeft echt niet, zeggen ze. Hun eerste zorg op langere termijn, is het verzamelen van de nodige fondsen voor een nieuw uniform.

 

Zaterdag 27 augustus 1988: Jaarlijkse barbecue voor de muzikanten en hun familieleden. Reeds een tiental jaren gaat dit familiefeest door. Op zichzelf is dat geen zo'n belangrijke gebeurtenis ware het niet dat die dag voor het eerst de mini's optreden. Acht jonge muzikantjes o.l.v. Pascal Poot en manusje-van-alles Daniël Valcke stelen er de show. Wij zijn zeker en vast op de goede weg.

 

 

Een goed jaar later, op zaterdag 23 december 1989 is er voor het eerst in onze muzikale geschiedenis sprake van een kerstconcert. De jeugdharmonie en de mini's spelen in 'Het Berkenhof' voor alle mensen van goede wil. De vele aanwezigen brengen er bij een stuk taart en een glas wijn een sfeervolle avond door.

 

 

 

Op vrijdag 25 mei 1990 speelt de harmonie bij de opening van 'Ter Linde'. Geluwe is een heuse concertzaal rijker. Het is nu aan ons te bewijzen dat het stadsbestuur geen nutteloze inspanningen geleverd heeft.

 

 

1992 Wordt een jaar om niet zo vlug te vergeten. Er wordt een nieuwe bestuursploeg gevormd onder het voorzitterschap van Jaak Lecluyse. In mei van dat jaar nemen we deel aan het provinciaal tornooi te Tielt. Jammer genoeg halen we het niet en we zakken van 'Ere-afdeling' naar 'Uitmuntendheid'.Het is echter niet allemaal kommer en kwel want er kan ook nog gefeest worden. Eind augustus gaat de eerste 'Dag van 't Muziek' door op de speelplaats van de jongensschool. Het wordt een grandioos succes, een echt familiefeest. Het brengt heel wat geld in het laatje en tijdens het Ceciliafeest stappen 44 muzikanten op in een spiksplinternieuw uniform.

 

 

Op het einde van het jaar nemen we afscheid van dirigent Werner Vandamme. We hebben 16 jaar lang 'wel en wee' meegemaakt onder zijn kundige leiding. Hans Lesage wordt bereid gevonden om ons voorlopig uit de nood te helpen.

In maart 1993 verwelkomen we onze nieuwe dirigent: Willy Vanfraechem uit Koksijde. Het duurt echter niet te lang want een jaar later is het terug Hans die ons dirigeert.

 

In 1996 viert de harmonie haar 160-jarig bestaan. De 'Dag van 't Muziek' wordt een 'Weekend van 't Muziek' en dit van 22 tot 26 augustus. Op zaterdag zorgen vijf muziekkorpsen voor een geslaagde taptoe op het terrein van K.S.K. Geluwe.

'Onder Ons' Wervik, 'De Grote Harmonie' Wervik, 'Sociedade Caprichio Filamonica' uit Beja- Portugal, 'Ortsmusik' uit St.-Marienkirchen-Oostenrijk en onze eigen harmonie 'St.Cecilia' uit Geluwe. De dag nadien zorgen onze twee buitenlandse gastkorpsen voor grote ambiance in de bomvolle sporthal van 'Ter Linde'.

 

 

 

In 1997 krijgen we een nieuwe dirigentenwissel. Chris Denys komt Hans Lesage vervangen. Twee jaar later doen we terug mee aan het provinciaal tornooi te Diksmuide. We worden opgenomen in 'Eerste Afdeling'. Nog datzelfde jaar beleven we een fantastische 4-daagse in St.-Marienkirchen - Oostenrijk.

 

 

 

2001 wordt weer een topjaar. Het feit dat onze harmonie 165 jaar bestaat en nog altijd fris oogt, wordt op een passende manier gevierd met een spectaculaire uitvoering onder de titel 'Music'. Het wordt een samenwerking met de koren 'A Lieta Vita' uit Geluwe, 'La Lyre' uit Halluin en 'Choeurs et Passion' uit Villeneuve d'Ascq

 

 

Op 10 mei 2003 nemen we deel aan het provinciaal tornooi te Menen. 'St-Cecilia' promoveert en wordt opgenomen in de afdeling 'Uitmuntendheid'. Het jaar nadien komen onze vrienden uit Oostenrijk op tegenbezoek t.g.v. de 'Dag van 't Muziek'.

 

 

In december 2005 wordt Peter Bruneel uit Izegem onze nieuwe dirigent.

 

2006 Wordt opnieuw een feestjaar. 'Sint-Cecilia' is 170 jaar jong. Eind oktober en begin november wordt de 'Ceciliaparade' vier maal opgevoerd voor een bomvolle zaal. In zeven taferelen wordt op een luchtige manier een beeld geschetst van de rijke geschiedenis van de oudste vereniging van Geluwe.

 

 

In 2007 is het 90 jaar geleden dat heel wat Geluwnaren vluchtten naar de streek van Gooik en Lennik in het Pajottenland. We nemen contact op met harmonie 'De Vrede' uit Gooik en we worden er verwacht op de 'erfgoeddag' van 22 april. Op die dag wordt immers een boek voorgesteld met oorlogsherinneringen uit Geluwe en Gooik. Met een volle dubbeldekker rijden we richting Gooik. Iedereen heeft zich uitgedost in een plunje dat al een paar oorlogen heeft doorstaan.

 

Ook in de gastgemeente dachten ze in die richting, want we worden er ontvangen met paard en kar, koetsen, zwartrokende traktoren en piekfijn, naar de tijd van toen uitgedoste muzikanten. Een kleurrijke stoet trekt door het golvende landschap richting 'De Cam' waar de rest van de activiteiten plaats vinden: tentoonstelling, voorstelling boek, verzorgde breugheltafel, gezamenlijk concert...

Kortom weer een dag om in te lijsten.

 

Een paar maanden later, t.g.v. de 'Dag van 't Muziek', brengen de Gooikenaars een tegenbezoek. We ontvangen ze in de bib met een streepje muziek, een korte evocatie, een tentoonstelling en een verzorgde receptie. 's Namiddags speelt 'De Vrede' de pannen van het dak op de speelplaats van 'De Graankorrel'.

 

 

Tussen de twee verbroederingsdagen met de Gooikse harmonie in, brengen we nog een 4-tal dagen door in St.-Marienkirchen - Oostenrijk, waar we op zondag in de vroege morgen de eucharistieviering helpen verzorgen. Wat later brengen we een aperitiefconcert in de 'Festhalle'. Ambiance verzekerd.

 

 

We sluiten het jaar af met een heel geslaagd 'Sylvesterconcert' op zaterdag 29 december.

Zeventig muzikanten spelen er voor een bomvolle kerk.

kalender

  koninklijke harmonie Sint Cecilia Geluwe - harmonie@geluwe.be